هدف: بررسی شرایطی است که در آن تلفیق ساختارهای چندسطحی با راهبردهای کلیدزنی نرم می تواند کارایی، کیفیت موج و چگالی توان سامانه های الکترونیک قدرت خودرو برقی را بهبود دهد. روش: مرور روایتی ـ تحلیلی ساختاریافته بر آثار علمی واقعی و قابل بازیابی، با اولویت مطالعات سال های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ و دسته بندی شواهد برحسب حوزه کاربرد، توپولوژی، نوع کلیدزنی و سطح اعتبارسنجی انجام شد. یافته ها: اینورترهای NPC و ANPC در باس های ولتاژ بالا ظرفیت کاهش تنش کلید و بهبود شکل موج دارند؛ در مقابل، تعادل نقطه خنثی، توزیع حرارت و افزایش قطعات محدودیت ایجاد می کند. کموتاسیون تشدیدی کمکی امکان کاهش تلفات سوئیچینگ را نشان داده است، اما انرژی شاخه کمکی و ناحیه بار جزئی باید سنجیده شود. در شارژر دوطرفه، DAB چندسطحی، LLC و CLLC/CLLLC گزینه هایی با آزادی های کنترلی متفاوت هستند و پوشش وسیع ZVS نیازمند انتخاب هم زمان توپولوژی و مدولاسیون است. نتیجه گیری: انتخاب بهینه یک حکم مستقل از کاربرد نیست، بلکه به نقشه کارکرد، انرژی اتلافی کل، تنش حرارتی، EMC، هزینه و ایمنی وابسته است. این مقاله چارچوب مقایسه و روند اعتبارسنجی مرحله ای ارائه می کند؛ هیچ آزمایش یا شبیه سازی جدیدی در این پژوهش انجام نشده است.

مبدل چندسطحی؛ کلیدزنی نرم؛ اینورتر کششی؛ پل فعال دوگانه؛ کلیدزنی در ولتاژ صفر؛ خودرو برقی؛ شارژ دوطرفه